I luege i d'Churfirschte ue

So siebe Berge, so wunderbar,

wie Perle a me schmucke Band.

Jede för sich und zäme schtarch,

en urchigs Bild us Gottes Hand.

I luege i d'Churfirschte ue

und spüre tüüf i mer

Dankbarkeit und ä grossi Rue.

Dä Zuestoll noch em Schiibestoll,

macht d'Mitti vo dä siebe Berg,

Gsiesch senkrecht uf de Walesee,

hesch s'Gfühl, segsch chlii grad wie en Zwerg.

I luege i d'Churfirschte ue und spüre tüüf i mer

Dankbarkeit und ä grossi Rue.

Dä Chäserrugg, dä Hinderrugg,

verbunde mit me schmale Groot.

Sie schtänd im Oschte, lüüchted rot,

wenn früe am Morge d'Sonn ufgoht.

I luege i d'Churfirschte ue

und spüre tüüf i mer

Dankbarkeit und ä grossi Rue.

Am Brisi, Frümsel und Selun

Hät's Alpe bis a d'Felse ue.

Und chunnt de Sommer,

züüched d'Sennte

mit dä Geschell de Berge zue.

I luege i d'Churfirschte ue

und spüre tüüf i mer

Dankbarkeit und ä grossie Rue.

Peter Roth, Unterwasser

CD: En Gascht of Erde